بررسی تحولات ژئوپلیتیک و اقتصادی حاکی از آن است که محافل محاسباتی و تصمیم‌گیری در آمریکا و کشورهای غربی، با نشانه‌های روشنی از ناکارآمدی سیاست‌های پیشین روبه‌رو شده‌اند. از نگاه کارشناسان و ناظران، سه مؤلفه اصلی شامل گذار تدریجی از محدودیت‌های ناشی از محاصره اقتصادی، روند تحولات جاری در تنگه هرمز و حفظ سطح آمادگی […]

بررسی تحولات ژئوپلیتیک و اقتصادی حاکی از آن است که محافل محاسباتی و تصمیم‌گیری در آمریکا و کشورهای غربی، با نشانه‌های روشنی از ناکارآمدی سیاست‌های پیشین روبه‌رو شده‌اند. از نگاه کارشناسان و ناظران، سه مؤلفه اصلی شامل گذار تدریجی از محدودیت‌های ناشی از محاصره اقتصادی، روند تحولات جاری در تنگه هرمز و حفظ سطح آمادگی دفاعی و امنیتی، چارچوب ارزیابی‌های غربی را دگرگون ساخته است.

بر اساس این ارزیابی‌ها، تداوم فعالیت‌های اقتصادی کشور در کنار استمرار اقتدار عملیاتی در حوزه آبراه‌های استراتژیک، برآوردهای پیشین پیرامون انفعال ساختاری را به چالش کشیده است. کارشناسان معتقدند این سه گزاره در فضای اندیشکده‌ای و تحلیلی غرب موجب تقویت فرضیه شکست راهبرد انزوای ایران شده و نشان‌دهنده ناکامی برنامه‌های معطوف به حذف نقش منطقه‌ای تهران است.

در همین راستا، حفظ بازدارندگی نظامی و توان پاسخگویی به تهدیدات خارجی در کنار مدیریت پرونده‌های امنیتی، تصویر متفاوتی از پایداری راهبردی کشور در محافل بین‌المللی ترسیم کرده است؛ امری که حاکی از بی‌اثر شدن محاسبات فشار حداکثری و محدودسازی ژئوپلیتیکی بر رفتارهای منطقه‌ای است.

به باور تحلیلگران حوزه رسانه و روابط بین‌الملل، تمرکز بر تبیین دقیق این دستاوردها و بازنمایی مؤلفه‌های ایستادگی اقتصادی و امنیتی در سطح رسانه‌ای، نقشی تعیین‌کننده در تثبیت موازنه قدرت و نهایی‌سازی روایت تثبیت جایگاه ایران در فضای منطقه‌ای و جهانی ایفا می‌کند.