به گزارش گروه آموزش‌وپرورش، تعطیلی مدارس در سال‌های اخیر دیگر تنها به روزهای برفی یا شرایط خاص آب‌وهوایی محدود نشده و عواملی چون آلودگی هوا، کمبود انرژی، بیماری‌های واگیردار و شرایط اضطراری کلاس‌های درس را به تعطیلی کشانده است؛ تصمیم‌هایی که هرچند برای حفظ سلامت دانش‌آموزان اتخاذ می‌شوند، اما پیامدهای سنگینی بر روند آموزش و […]

به گزارش گروه آموزش‌وپرورش، تعطیلی مدارس در سال‌های اخیر دیگر تنها به روزهای برفی یا شرایط خاص آب‌وهوایی محدود نشده و عواملی چون آلودگی هوا، کمبود انرژی، بیماری‌های واگیردار و شرایط اضطراری کلاس‌های درس را به تعطیلی کشانده است؛ تصمیم‌هایی که هرچند برای حفظ سلامت دانش‌آموزان اتخاذ می‌شوند، اما پیامدهای سنگینی بر روند آموزش و یادگیری برجای می‌گذارند.

بر اساس داده‌های مؤسسه آمار یونسکو، مدارس ایران از ۱۶ فوریه ۲۰۲۰ تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۲ در مجموع ۵۶۶ روز به‌صورت کامل یا نیمه‌تعطیل بوده‌اند که شامل ۱۵۷ روز تعطیلی کامل و ۴۰۹ روز تعطیلی نیمه‌وقت می‌شود. با این آمار، ایران در میان ۲۰۶ کشور جهان رتبه هجدهم را به خود اختصاص داده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که وقفه طولانی‌مدت در آموزش، نرخ فقر یادگیری در کشور را افزایش داده و آسیب‌های جدی به سرمایه انسانی وارد کرده است.

در همین راستا، وزیر آموزش‌وپرورش بر ضرورت حفظ استمرار آموزش تأکید کرده و اعلام کرده است که مدرسه باید آخرین گزینه برای تعطیلی باشد. سیاست وزارتخانه این است که پیش از تعطیلی، سایر راهکارها بررسی شود و در شرایط بحرانی مانند آلودگی هوا یا جنگ، تعطیلی‌ها به صورت نقطه‌ای، محدود و با رعایت ضوابط مشخص مدیریت شود.

گزارش‌های سیاستی برای عبور از این وضعیت پیشنهاد می‌کنند که وزارت آموزش‌وپرورش به عنوان مرجع اصلی تصمیم‌گیری تعیین شود و با تدوین دستورالعمل‌های واحد و شفاف، از تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای در استان‌ها جلوگیری گردد تا استمرار آموزش در شرایط بحرانی تضمین شود.