در حالی که ایرانیها سوابق منفی امارات را در جریان جنگ فراموش نکردهاند، بلومبرگ از تقلای مرد ثروتمند ابوظبی در تلاش برای بازسازی روابط با تهران خبر داده است. گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ خبرگزاری آمریکایی بلومبرگ در گزارشی مدعی شده است که شیخ طحنون بن زاید آل نهیان، مشاور امنیت ملی امارات و برادر حاکم […]
در حالی که ایرانیها سوابق منفی امارات را در جریان جنگ فراموش نکردهاند، بلومبرگ از تقلای مرد ثروتمند ابوظبی در تلاش برای بازسازی روابط با تهران خبر داده است.
گروه اقتصادی خبرگزاری فارس؛ خبرگزاری آمریکایی بلومبرگ در گزارشی مدعی شده است که شیخ طحنون بن زاید آل نهیان، مشاور امنیت ملی امارات و برادر حاکم ابوظبی در مقطع اخیر پس از آتشبس، در پشت پرده نقش کلیدی در بازسازی روابط ابوظبی با تهران ایفا کرده است.
شیخ طحنون که به عنوان «مرد میلیاردها دلاری» ابوظبی شناخته میشود، افزون بر مدیریت امپراتوری سرمایهگذاری این کشور، در ماههای اخیر به عنوان فرستاده دیپلماتیک عمل کرده است.
شیخ طحنون که در سال ۱۹۶۹ متولد شده، فرزند شیخ زاید بن سلطان، بنیانگذار امارات متحده عربی است و برادر تنی محمد بن زاید، رئیس کنونی امارات محسوب میشود .
او افزون بر سمت مشاور امنیت ملی، معاون حاکم ابوظبی نیز هست و بر شبکهای از صندوقهای ثروت ملی و شرکتهای سرمایهگذاری نظارت دارد که مجموع داراییهای آنها حدود ۱.۵ تریلیون دلار تخمین زده میشود.
بلومبرگ نوشته است که با گذشت چند ماه از شروع جنگ منطقهای، ابوظبی از موضعگیری سختگیرانه اولیه خود فاصله گرفته و به رویکردی عملگرایانه مبتنی بر تعامل با همسایه بزرگتر خود حرکت کرده است.
به گفته این رسانه آمریکایی، شیخ طحنون که در سال ۲۰۲۱ به عنوان بلندپایهترین مقام اماراتی در بیش از یک دهه عازم تهران شد، اکنون بار دیگر در مرکز تلاشهای ابوظبی برای مدیریت روابط با ایران قرار گرفته است .
اهمیت ثبات منطقه برای اقتصاد ابوظبی
در دهه گذشته، امارات اقتصاد خود را از نفت متنوعسازی کرده و به مرکزی جهانی برای امور مالی، هوش مصنوعی و سرمایهگذاری تبدیل شده است. شیخ طحنون که ریاست شرکتهای مهمی از جمله G42 (بزرگترین شرکت هوش مصنوعی خاورمیانه)، صندوق ثروت ADQ و بانک اول ابوظبی را بر عهده دارد، در طول سالها روابط محکمی با شخصیتهای برجسته تجاری جهانی ایجاد کرده است .
به گفته منابع آگاه، جنگ چالش بزرگی برای اقتصادهای حوزه خلیج فارس ایجاد کرده و جریان درآمد از گردشگری تا صادرات انرژی را تهدید کرده است. از این رو، ابوظبی به دنبال محافظت از تحول اقتصادی خود در برابر شوکهای ژئوپلیتیکی است و شیخ طحنون به عنوان حلقه اتصال میان اهداف اقتصادی ابوظبی و سیاست خارجی آن عمل میکند.
اقدامات خصمانه امارات در طول جنگ
این در حالی است که امارات در طول جنگ، دهها حمله هوایی علیه ایران انجام داده است. به گزارش والاستریت ژورنال، این حملات از روزهای ابتدایی جنگ آغاز شده و تا یک روز پس از اعلام آتشبس در آوریل ادامه داشته است. اهداف این حملات شامل جزایر قشم و ابوموسی، بندرعباس و پالایشگاه نفت جزیره لاوان بوده است.
امارات همچنین میزبان پایگاه هوایی الظفره، یکی از تأسیسات نظامی کلیدی ایالات متحده در منطقه است. در روزهای ابتدایی جنگ، ابوظبی اقدام به اخراج ایرانیهای مقیم امارات کرد. این اقدامات خصمانه موجب شد ایران محدوده مدیریت تنگه هرمز را تا بندر فجیره گسترش دهد؛ بندری که امارات روزانه ۱.۵ میلیون بشکه نفت از طریق خطلوله حبشان-فجیره صادر میکرد.
عملکرد و دشمنی امارات در قبال ایران، دستکمی از دشمنی رژیم صهیونیستی ندارد. امارات بیش از همه کشورهای حاشیه خلیج فارس تلاش کرده است خود را با رژیم صهیونیستی همسو کند و پیوندهای خود را از طریق امضای توافقهای ابراهیم در سال ۲۰۲۰ با آن مستحکم نماید.
به ادعای بلومبرگ، شیخ طحنون در طول بحران، فعالیتهای دیپلماتیک خود را از چشم رسانهها دور نگه داشته است.
نخستین نشانههای تقلای او برای بازسازی روابط ابوظبی با تهران به اواخر ماه گذشته بازمیگردد؛ زمانی که محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخستوزیر قطر، با یکی از مقامات ارشد خانواده سلطنتی امارات تماس گرفته و درباره هماهنگی برای حمایت از تلاشهای میانجیگری که هدف آن کاهش تنشها بود، گفتوگو کرده است.
پس از چند هفته مذاکره فشرده و پشتپرده طحنون، قطر موفق شد به عنوان بازیگر اصلی در رسیدن به توافق میان تهران و واشنگتن ایفای نقش کند.
بر اساس این گزارش، نخستوزیر قطر به طور منظم شیخ طحنون و شیخ عبدالله بن زاید (وزیر خارجه امارات) را از روند مذاکرات مطلع میکرده است.
به گفته منابع مطلع، شیخ طحنون بر اتخاذ رویکردی عملگرایانه و مبتنی بر منافع اقتصادی در این مذاکرات تأکید داشته است.
به عبارت سادهتر، قطر با هماهنگی امارات و استفاده از نقش میانجیگر خود، توانست به توافقی بین ایران و آمریکا کمک کند و شیخ طحنون نیز با پشتیبانی از این مسیر، سعی در کاهش تنشها و حفظ منافع اقتصادی ابوظبی داشته است.
آنچه از گزارش بلومبرگ برمیآید این است که امارات به عنوان یکی از اقتصادهای بزرگ وابسته به ثبات منطقه، با درک واقعیتهای ژئوپلیتیکی و هزینههای سنگین تقابل با ایران، در تقلای = مدیریت روابط با همسایه قدرتمند خود است.
با این حال، سابقه خصمانه ابوظبی در طول جنگ و همسویی کامل با آمریکا و رژیم صهیونیستی، نشان میدهد که این تغییر رویکرد بیشتر ناشی از ضعف و ترس از پیامدهای اقتصادی ادامه تنش است تا یک تحول راهبردی پایدار.






















Friday, 20 November , 2026