به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری فارس، قیمت‌گذاری خوراک و فرآورده‌های نفتی یکی از ارکان کلیدی تعیین سودآوری صنعت پالایش نفت است. بررسی مکاتبات جدید حاکی از آن است که قیمت‌گذاری شهریورماه ۱۴۰۵ مشابه تیر و مرداد بر پایه یک بند مصوبه هیئت وزیران انجام شده، اما از ابتدای مهرماه و به بهانه «نوسانات غیرمتعارف بین‌المللی» […]

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری فارس، قیمت‌گذاری خوراک و فرآورده‌های نفتی یکی از ارکان کلیدی تعیین سودآوری صنعت پالایش نفت است. بررسی مکاتبات جدید حاکی از آن است که قیمت‌گذاری شهریورماه ۱۴۰۵ مشابه تیر و مرداد بر پایه یک بند مصوبه هیئت وزیران انجام شده، اما از ابتدای مهرماه و به بهانه «نوسانات غیرمتعارف بین‌المللی» و شرایط اضطراری، بند دیگری مبنای محاسبه قرار گرفته است. این دوگانگی در اجرای فرمول، بدون وجود معیارهای کمی و شفاف برای ورود و خروج از وضعیت اضطراری، بنگاه‌های اقتصادی را در برآورد دقیق درآمد و هزینه‌ها دچار سردرگمی کرده است.

افزایش ریسک تصمیم‌گیری در بازار سرمایه با اتکا به ابلاغیه‌های متغیر

حمید گنج‌خانی، کارشناس بازار سرمایه، در گفتگو با فارس با اشاره به اینکه اصل پیش‌بینی سازوکار برای روزهای بحرانی نادرست نیست، تأکید کرد: مشکل اصلی نبود شاخص‌های مشخص و عددی برای تعریف شرایط غیرعادی است؛ به‌طوری‌که اگر آستانه ورود به اضطرار از پیش تعیین نشود، فرمول اقتصادی به تصمیمی وابسته به تفسیر اداری تبدیل می‌شود. این ابهام نه‌تنها مقایسه صورت‌های مالی فصلی شرکت‌ها را دشوار می‌سازد، بلکه با بالا بردن ریسک مقرراتی، موجب افت ارزش‌گذاری بلندمدت و افزایش نوسان سهام پالایشی در بورس خواهد شد. کارشناسان بر این باورند که صنعت پالایش نفت پیش از هر چیز به ثبات قوانین نیاز دارد و سازوکارهای اضطراری باید به‌صورت پیوست‌های روشن و پیش‌بینی‌پذیر تدوین شوند تا سود شرکت‌ها تابع عملکرد اقتصادی بماند، نه ابلاغیه‌های لحظه‌ای.