آمارهای اخیر از بازارهای جهانی انرژی نشان می‌دهد که تنش‌های امنیتی در منطقه و محدودیت‌های اعمال‌شده بر تردد نفت‌کش‌ها در تنگه هرمز، ضربه سنگینی به جریان فروش نفت کویت وارد کرده است. در حالی که این کشور در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ شاهد بهبود نسبی در آمار صادرات خود بود، تشدید درگیری‌ها و حملات به […]

آمارهای اخیر از بازارهای جهانی انرژی نشان می‌دهد که تنش‌های امنیتی در منطقه و محدودیت‌های اعمال‌شده بر تردد نفت‌کش‌ها در تنگه هرمز، ضربه سنگینی به جریان فروش نفت کویت وارد کرده است. در حالی که این کشور در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ شاهد بهبود نسبی در آمار صادرات خود بود، تشدید درگیری‌ها و حملات به زیرساخت‌های حیاتی در ماه سپتامبر، روند صعودی صادرات این کشور را متوقف و با افت شدید مواجه کرد.

بر اساس داده‌های تحقیقاتی، کاهش صادرات نفت کویت در سپتامبر ۲۰۲۶ به ثبت رسید؛ به‌گونه‌ای که حجم صادرات با افت ۳۸ درصدی نسبت به ماه آگوست، به ۷۳۸ هزار بشکه در روز رسید. این در حالی است که مقایسه آمار سپتامبر ۲۰۲۶ با مدت مشابه سال گذشته (سپتامبر ۲۰۲۵)، از کاهش ۴۷ درصدی حکایت دارد. میانگین صادرات نفت خام این کشور در ۹ ماه نخست سال ۲۰۲۶ نیز به ۷۲۶ هزار بشکه در روز رسیده که نسبت به میانگین ۱.۳ میلیون بشکه‌ای سال قبل، کاهشی ۴۶ درصدی را نشان می‌دهد.

تحلیل مقاصد صادراتی کویت حاکی از تغییرات قابل توجه در سبد مشتریان این کشور است. کشورهایی نظیر چین، کره جنوبی و ویتنام که از واردکنندگان اصلی نفت کویت بودند، با افت شدید واردات مواجه شده‌اند؛ به‌طوری که صادرات به ویتنام ۶۸ درصد، و به چین و کره جنوبی هر کدام ۶۴ درصد کاهش یافته است. در این میان، تنها هند با ثبت رشد ۵۸ درصدی واردات، توانسته است برخلاف سایر مقاصد بزرگ، افزایش خرید نفت از کویت را ثبت کند.

این بحران در حالی تداوم یافته که کویت همچنان به تعهدات خود در چارچوب اوپک پلاس برای کاهش داوطلبانه تولید پایبند است. با تبدیل‌شدن تنگه هرمز به یک گلوگاه پرخطر و ناچار شدن نفت‌کش‌ها به تردد در شرایط ایمنی خاص (ناوبری تاریک)، چالش‌های زیرساختی و امنیتی، چشم‌انداز صادرات نفت کویت را تا پایان سال ۲۰۲۶ با ابهام و محدودیت‌های جدی مواجه کرده است.