به گزارش خبرگزاری فارس، سردار علی بلالی، مشاور فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران، در گفت‌وگویی به تشریح روند تکامل توانمندی‌های دفاعی کشور پرداخت و تفاوت‌های بنیادین دوران دفاع مقدس با عملیات‌های موشکی سال‌های اخیر را تبیین کرد. وی تصریح کرد که در سال‌های ابتدایی جنگ تحمیلی، توان پرتاب زمین‌به‌زمین در کشور وجود نداشت و اقدامات […]

به گزارش خبرگزاری فارس، سردار علی بلالی، مشاور فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران، در گفت‌وگویی به تشریح روند تکامل توانمندی‌های دفاعی کشور پرداخت و تفاوت‌های بنیادین دوران دفاع مقدس با عملیات‌های موشکی سال‌های اخیر را تبیین کرد. وی تصریح کرد که در سال‌های ابتدایی جنگ تحمیلی، توان پرتاب زمین‌به‌زمین در کشور وجود نداشت و اقدامات اولیه تنها با یک گروه چندنفره و تجهیزات محدود به یک دستگاه خودرو انجام می‌شد، در حالی که در شرایط کنونی قابلیت شلیک هم‌زمان ۱۰۰ موشک همراه با پرواز گسترده پهپادها فراهم شده است.

مشاور فرمانده نیروی هوافضا با یادآوری چگونگی دستیابی به نخستین تسلیحات بالستیک توضیح داد که پس از احساس نیاز مبرم دفاعی، با سفر فرماندهان وقت سپاه به سوریه و لیبی، ۲ سکوی پرتاب و ۳۰ فروند موشک در اختیار قرار گرفت و در ادامه، تعامل با کره شمالی نیز به افزایش این ادوات منجر شد. به گفته وی، نخستین عملیات‌ها از سال ۱۳۶۳ با اعزام تیمی ۷ الی ۸ نفره از تهران به کرمانشاه انجام می‌شد و با گذشت زمان، تعداد سکوها به ۵ الی ۶ عدد افزایش یافت و گستره عملیاتی یگان از آذرشهر تا نزدیکی العماره امتداد پیدا کرد.

سردار بلالی با اشاره به دستاوردهای میدانی در جریان عملیات‌های وعده صادق ۱ و ۲ و نبردهای پس از آن تأکید کرد که توانمندی کنونی در پرواز هم‌زمان شمار بالایی از موشک‌ها و پرنده‌های بدون سرنشین، ثمره ارتقای آموزش، نیروی انسانی و ایجاد بازدارندگی گسترده است. وی خاطرنشان کرد که زیرساخت‌های پرتابی از شمال و شمال‌غرب تا جنوب‌شرق کشور با این رویکرد طراحی و توسعه یافته‌اند که پاسخگوی رویارویی‌های احتمالی با آمریکا و رژیم صهیونیستی باشند.

وی در تشریح جزئیات مربوط به احداث و توسعه «شهرهای موشکی» اظهار داشت که تا اواخر دهه ۱۳۷۰ تمامی یگان‌ها در پایتخت مستقر بودند، اما از همان زمان و در دوران فرماندهی آقای قالیباف، برنامه انتقال پایگاه‌ها به نقاط مختلف کشور نظیر تبریز و بندرعباس اجرایی گردید. سردار بلالی تأسیس «شهرهای موشکی» و سازه‌های امن زیرزمینی را عاملی کلیدی در حفظ توان رزمی برشمرد و تأکید کرد که اثربخشی این پیش‌بینی‌ها در عملیات‌های واقعی اثبات شده و شیوه نبرد نامتقارن ایران به مدلی اثرگذار برای دیگر کشورها بدل گشته است.